Droom
Vlinders dansen in het ritme van de zon
mijn lief, ik fluister je naam
ik dans, en dans
mijn ogen ademen geluksdromen.
Ik zie jouw overal
ik droom van je, ik huil om je aanblik
Je bent zo speciaal, ik houd zoveel
van jouw
Jij jij ik mis je zo
Ik mis je spiritueel
Ik kijk in de spiegel
van een droom
en zie jouw.
Onze zielen
Wij omhelsden gouden dromen
en kwamen in straten van hoop
waar innig geluk geweven werd
in onze zielen
mijn ogen lichtte als sterren
in jouw droom
ik keek door jouw ogen
naar mijn eigen spiegelbeeld
en ademde uit jouw
Schelpjes.
Ik wil met je slapen
als schelpjes op een
strand
in het blanke zand
bij het golven van
de zee
In woorden gedragen
door verlangen
ontstaan
Door handen gestreeld
in de wind
ik heb je
een leven
bemind.
Vlinders
Vlinders vliegen dromen vrij
de speeltuin van je hart
aanraken
een mooie droom
in liefde beleefd
Het sprookjes paradijs
van onze ziel.
Liefde, is hij liefde
Hij woont in mijn ziel
heeft een vaste plek
hij is een van mijn
ikken
Hij likt soms mijn wonden
zodat mijn ogen naar hem
dansen
hij is beter dan brood
Al kan ik niet zonder
wij zijn samen een
wonder
Hij is het blauw van de
lucht
liefde,is hij liefde
de ikken.
Zij blaast hem liefdesadem in
en kust de halmen van zijn steel
Hij word geschilderd op het linnen
van haar hart.
Zij zingt lieve vrouwen liedjes voor hem
zieleroerselen vertrouwd zij hem toe
en in haar dromen vraagt hij of ze even
naast hem komt liggen.
Ook de uitnodiging vond ze fijn om naar
de witte piano te luisteren.
Het was in die ene droom
zielsverademing in het mooie dromenspel
Samen op de vleugels van een vogel
minnen wij ons vrij.
Toen ik je woorden dronk
Toen ik je woorden dronk
vond ik de herinnering
terug van een
verlorendroom
wanend in de
sferen
van een
paradijs
Toen ik je
woorden dronk
ging ik even
op reis.
Jouw innerlijke kind
Hoe jouw innerlijke kind
door je prille man zijn
heen prikt
en bruisend vrouwenharten
prikkelt
Ik zie de zomer in je,
ogen stralen
Als een zon die harten
warmt
Je gelaat zo verblindend
De onschuld van het kind
wat het leven heerlijk
vind.
De man die het kind nog in
zijn ogen heeft
en zijn dromen leeft.
Tuinen van de ziel
De tuinen van de ziel
zijn gesnoeid
Kleuren meegenomen
door de ijswind
dofbeslagen ruiten
bekijken het geheel
onder het snijdende
licht van de winter
Ik zal altijd van
je blijven houden.
Verdroomde Liefde
Hoe ik het blauwe gras vereerde
en mijn verdroomde liefde-
wou redden van een verdrinkingsdood
Ik wou in je wonen in jouw ziel
Jouw golfjes wou ik dromen
in mijn liefdeskamer het linnen
waar jij al eeuwen was vereeuwigd
droomman o droomman
Liefde
Liefde die zomaar kwam
heel overweldigend
zo intens
Onvoorwaardelijke liefde
uit het niets
zo betoverend
Die een heel leven
bleef
mijn soulmate
door levens heen.
Haren vol vogels
Haren vol vogels
een strand vol schelpen
met mooie dromen
meeuwen scheren
langs me heen
woeste golven
Uitgestalde dromen
jij mag ze bekijken
al mijn dromen
gaan over jouw
een film van mijn
liefde van mij
voor jouw
Hoe innig
Hoe innig danst
mijn oog
als hij jouw
bekoring
mag
aanschouwen
mijn hart
danst hemel-
hoge kloppen.
Waanweefster
Hoe deze vrouw verval dichtmetseld
en ontkent dat de zomer allang is verdwenen
Ze eigend zich prille lente toe, en ze negeert de winter
alleen voor vlinders weeft ze die waan.
Varen in mijn ziel
Soms is het te
veel dan
wil ik weg
naar morgen
soms zwem ik
naar de oevers
van mijn diepte
om te varen
in mijn ziel.
Golfslag
Hoe mijn ogen dansen
als ik naar je kijk
hoe mijn hart stokt
en mij de adem beneemt
als ik je voel
Hoe jij mijn dromen
betovert
in de gevoelsbloemen
van mijn zielstuin
jij bent mijn muze
mijn droom
in een golf van
eindeloos verlangen.
Fatamorgana?
Nostalgie in levende lijve
Verdriet brak haar in kleine stukjes
zijn schaduw probeerde tevergeefs
onbekende kanten vlogen haar aan
in leven verbleken, onaangeraakte-
lieve gevoelens, verdorde roos
Waar ben je, waar zijn wij?
de gele prent in volle glorie
het vlees is verteerd
Wie ben jij dat ik aan je denk
mijn godganse leven
een fatamorgana
in mijn ziel versleten.
Een glimlach
van kristallen
een verloren
traan
ik loop door
sluiers van
verlangen
en laat me
even gaan
Ik zit vastgezogen
in het blauw
van je ogen
jouw tover in
mijn ziel.
De wind
De wind gierde zijn liefdesstorm
rechtstreeks in haar hart van gisteren
en die vandaag de dag nog steeds
smeulende is.
Zo fragiel als een veertje
een kleine beroering
laat ogen stralen
Stralende lichtjes die haar
ogen van gisteren verlichte
en als een rose wolk
haar hart kleurde
een heel leven.
Kom
Ga met me mee
waar dromen
weerspiegelen
in onze ziel
van morgen
Kom laat je
gaan
en open je
schelp
kom!
Door levens heen
Ik zie je in de bloemen
Ik voel je in de vlinders
Ik hoor je in het ruizen
van de bomen
Ik voel je
Ik zie je
Ik hoor je
door levens-
heen.
Haar ogen flirten met zijn ziel
Haar ogen flirten
met zijn ziel
en wolkjes van vlinders
dansen om zijn
aura heen
Zij raakt zijn
ziel aan
en neemt
hem mee
naar een plekje
in de zon
waar liefde
bloesems
bloeit.
Regenbogen
Jij had noten
in mijn hart gezongen
de klanken kleurde
regenbogen
Harpen speelden
vingervlug
rozen slingerde
uit je mond
je ogen danste
hemelsblauw
Fluisterbloemen
mooie dromen
bonkend hart
ogen dansen
in het ritme
van de zon
Tweelingziel
muzieknoten
opgeknabbeld
in de tijd
Verbleekte roos
in het hart
ongeplukt
gedoemd
droogbloem
grootse liefde
van toen
Vlinderbomen
Ik vraag jouw naam
aan vlinderbomen
mijn ogen volgen de
bloemen
en voel het antwoord
in mijn hart
Mijn liefde is groot
en luister naar de
vlinderbomen
ik vergeet mijn
naaktheid
sterven is liefhebben
zonder ogen
Liefde
Liefde maakt heelheid
de wereld zweeft
vertel of je me
ooit liefhad
voor je verdwijnt
Vertel me over bomen
en hun magie
of moet ik luisteren
naar het fluisteren
wat ik hoor in de
bloemen
vertel het me
voor we verdwijnen
in de urnen van
de tijd
vertel!
Ik Droom
Ik droom vogels in blauwe lucht
spiegelend in water
naakte zwaan verwonderend
maagdelijk schoon
Jij had mijn liefde
nooit gezien in jouw
rivier
terug naar de oever
van kristallen ogen
huilde ik.
In haar zachte water vrijen
Weer als de zee om mij
heen zwemt voel ik dat de zee
een vrouw is
met blauwe ogen
haar schoonheid is een tempel
haar grootsheid pyramide
Haar lengte obelisk
cheops is haar naam
als ik de zeenacht slaap
zal in mijn tent
water om mijn voeten horen
zand in mijn oren spoelen
in haar zachte water vrijen.
Zielsliefde
Ik dans, ik droom overal
waar vlinders liefde weven
En naar de zon in mijn hart
waar blijdschap woont
Dromen inelkaar
door levens heen
spiegelend
je kind, of geliefde
herkennen
in jouw
ik hou van je, ik kan het niet helpen
het bloeden is niet meer te stelpen
mijn wond is open, ik heb zo'n pijn
ik wil geestelijk contact, geef een teken
ik kan het niet nooit helpen, kom
doe je schelp open, en laat je parel zien
ik wil schuilen op het strand, blote voeten
in het zand, lachen en huilen vreugde
ik hou van je ik kan het niet helpen
jij bent de zon waar ik niet bij kan komen
geef een teken, laat het niet helemaal
verbleken, je kent me best.
Droombloemen,
De droombloemen fluisterde
zachtjes in de wind
dat er een heel leven
was bemind
ze waren treurig
omdat de tijd in de zandloper
langzaam weggleed in de tijd
en dat de mooie bloemen
nooit waren geplukt
En er alleen een herinnering
van over was gebleven.
en de droombloemen
waren gedoemd tot
droogbloemen.
Gefluister, ik luister aandachtig
naar de boom die kale plekken
vertoont en onrustig trilt in te diepe
stilte van dagelijks geluid
het is dat ik je mis ineenzijn van
verbondenheid en daarom jou
op deze manier totaal begrijp
ik heb je lief maar in alleen
in het totaal van het zijn.
die ene leuke blik
uit een andere tijd
toen er nog volop jeugd
was, en jij zingend
nu is vandaag vader tijd
de zandloper is halverwege
het onbekende is nog niet
jij bent weer opgestaan
na een tijd van lange
stilte om jou persoon
van de week zag ik je
in een droom
Lief, als ik terug denk
smeulend brand het vuur
nog in mijn hart.
dan leef je voort
in de tijd van jeugd
Ik wil je ogen
ontmoeten
en kijken wat ze zeggen
zal het zomer zijn
of herfst
Ik wil je ogen ontmoeten
in de zomerzon
volzomerbloemen
en vers gras
ik wil je ogen
ontmoeten
zullen ze gaan dansen
in het malse gras
tussen heuveltjes
en kuilen
ik wil je ogen
ontmoeten
samen in de regen
stampend in een plas
ik wil ik wil
het was te onverwachts
zonder wat te zeggen
ik had je hand nog vastgehad
maar het was te snel toen je
zomaar de deur opendeed
het was gewoon te vluchtig
hele senario's hadden
altijd in mijn hoofd
afgespeeld
hoe het zou zijn
maar niet dit volledige
vluchtige zonder ogen
voorheen was ik in die
menigte en was jij er ook bij?
het was zo snel
dat ik niet eens kon denken
jij kwam voorbij
hoe jij in de schijnwerpers stond
zo jong en mooi en mysiek
en er steeds optredens waren
mijn aanwezigheid was altijd in volle glorie
jij weet er best van, ik weet het zeker
de tijd is verstreken en het is nog steeds
een vraagstuk voor mij, waarom een heel
lang leven als het nooit iets werd
vogels vliegen over de zee
en jij staat nog steeds te dansen op de
golven van de zee, alleen, samen apart,
alleen.
de zee is een mystieke man
die danst met zijn liefde
op de golven van de zee
tot alles verdwijnt.
de zee is een ziener
die gevaren en rampen
kan voorzien
de golven zo omstuimig
soms dreigend
De zee is een tedere
liefde als het eb is.
en de meeuwen
krijsen om je heen
de zee geeft kracht
en wacht.
neveltakken beperken
mijn gezichtspunt
in oneindige ogenblikken
ik vlieg voor je uit
en zet mijn deur voor
je open
kom in de oneindigheid
van mijn ziel
waar onvoorwaardelijk
jouw leven is.
Krokus stilte
de wijn voor de
oogst
in gloriejaren
vergaard
reeds verloren
gegaan
in het duister van
mijn hart
ik ben in jouw verloren
de echo van de
kreet
stilte voor de golven
die zich verschuilen
ik voel me verlost
van rauwe wonden
door de echo
van mijn ik
jouw liefde
was fragiel en schraal
maar deed zich voor als
onvoorwaardelijk
een roofdier spelend
met zijn prooi.
je wordt vager
met mijn ogen dicht
herken ik een klank
wonderlijk die
vallende bladeren
De herfst is in volle
glorie
we staan in een
andere tijd
langzaam en
sluipend
plots in morgen
gisteren
is al vergaan.
ik voel de liefde lonken
en zie de appels blozen
in de geheime tuin
waar dromen wonen
je leek op een elvenwezen
zo fragiel en teer
mijn hart deed zo'n zeer
jij gaf er pleisterkusjes op
het geheugen van het hart
ademt namen op muren
grasspietjes beven om jouw
lieflijkheid.
Ik zag jouw bij de
regenboogbrug
en droomde jouw
hier bij mij terug
lief spinnend in
mijn schoot
dat was helaas
een droom
jij bent niet meer
op aarde
je woont nu in
mijn hart.
onverteerde zaken nemen een beloop
in de kruising van de wegen in volle maan
toveren ganzen gouden eieren
en waaien beklemde gevoelens los van
onverwoestbare van liefde
ik probeer een beeld te schetsen
van het onverteerbare
en ik zie jou op de kruizing staan
van het onbekende terein
beiden onbekent van deze
situatie.
o jij kwam in mijn hart en gaf mij alles
wat in het zomerland aanwezig was
en onverwoestbaar zijn werk deed
in nevelheuvels van het onbekende
nam jij lichtvleugels mee voor een
onmoetiing bij de zee met hoge woeste golen
om daar ons s amen verder te laten voeren
het landschap wat volgde gaf diepe troost
en zalfde beide wonden
ik voelde mij zo overgelukkig in die staat
daarom ben ik zo b lij dat jij bestaat
voorbij de grenzen van de dood
ik pluk de vruchten en ontdoop ze in mijn kracht
van ware liefde geboren in jouw
nevelssluiers verdoezelen de honger en dorst
waarin dromen hun eigen weg vinden
armen van water nemen de kracht over
en spelen de liefdesdans van onze zielen
dromen van jouw naar mij en andersom
nevelen naar het zonlicht.
ik dans in jouw schoenen,
en zoen het verleden.
waarom was er geen zee te zien
toen jij weg ging naar de regenboogbrug
zo onomkeerbaar, geen weg terug.
mijn kleine liefste
raar voor altijd, ik voel me zo
triest.
maar ik heb niets te willen
ik kan niet eens meer gillen
geef een teken van
ik wacht
via een droom mischien
ik zal wachten
ik zal wachten op
jouw.
Lief,
Ik voel je adem
heel diep in mij
heel diep in mij
ik voel je, ik ruik je,
je ruikt naar verse
bloemen
in dauw ademend
vers gras.
je schoonheid
is als moederaarde
met haren als een tapijt
jouw ogen vormen het
sluitstuk van een heel
mooi stukje muziek
doordrenkt van
romantiek.
De echo klinkt schril
meeuwen scheren langs de zee
de diepe diepe put
in zichzelf verdronken
zit het kind haar kind
opgesloten de grendel
erop.
Het kan de sleutel
niet meer vinden
de ziel zit op de rug van
een meeuw.
hij kan dat kind verlossen
maar hij hoort en ziet de echo niet
en weet niet van het bestaan
van de put.
hij leeft voor zichzelf
en viert het leven
over vele levens
het bevende grassprietje
en het boterbloempje
hoort hij niet
en ook de duinkonijnen
niet en het water wat kolkt
in de zee
ik laat gewoon mijn ogen dansen
al is de mist hevig
en mijn hart schilderd
prachtige landschappen
Ik laat mijn innerlijke kind
in de zandbak spelen
om de wonden te
laten genezen
ik zal de winter verjagen
uit het hart van mijn
kind
en stekjes planten
voor innig geluk
om morgen te
dansen
in het frisse
groen.
hoe ik in je ban raakte,
hoe ik jouw zon in mijn ziel voelde schijnen
hoe mijn dromen vleugels kregen
de straten leken anders geworden
veel mooier zoveel mooier
ze waren betoverd voor mijn gevoel
jij danste jouw dans
tot alles verdween
op de wilde golven van de zee
ik wou dromen in je ogen
ik wou je geur ruiken
in je armen wilde ik liggen
tot de golven over het strand
spoelden
en alle sporen verdwenen
uitgewist in de tijd.