Goden en Godinnen
Alle religies zijn opgebouwd vanuit verering voor het hogere.
Wicca is hierop geen uitzondering. Wicca erkent een hogere,
goddelijke macht, die zowel onkenbaar als het allerhoogste
is en waaruit het hele heelal is ontstaan. Het concept van-
deze kracht, die ons begrip verre te boven gaat, is zo goed-
als verloren geraakt in wicca, omdat het zo moeilijk is ons-
ertoe te verhouden of er een relatie mee aan te gaan.
Wicca's verbinden zich echter met deze kracht via hun goden
en godinnen. In overeenstemming met de natuur is deze-
uiteindelijke kracht gepersonifieerd in twee wezens: de-
Godin en de God.
Elke godheid die ooit op deze planeet is vereerd, bestaat-
binnen deze archetypische God en Godin. De complexe-
pantheons van goden die in vele delen van de wereld-
opkwamen, zijn niet meer dan aspecten van hen.
Elke godin leeft binnen het concept van de Godin,
elke god in de God. Wicca vereert dit tweeledige gods-
begrip vanwege de band met de natuur. Omdat veel-
maar zeker niet alles in de natuur een geslacht vertoont-
wordt het hogere ook zo opgevat. In het verleden waren-
de Godin en de God even echt als de maan en de zon
en waren de riten ter verering en verheerlijking-
ongestructureerde, spontane en vreugdevolle vormen-
van vereniging met het hogere. Later volgden de rituelen-
de loop van de zon door het astronomische jaar en dus de-
seizoenen en de maandelijkse cyclus van de wassende en-
krimpende maan. Tegenwoordig hanteert wicca vergelijk-
bare rituelen en zorgen regelmatige uitvoering ervan voor-
een waarlijk magische en nauwe band met het hogere en-
de krachten daarachter. Gelukkig hoeven we niet te-
wachten op een gelegenheid tot een ritueel om herinnerd-
te worden aan de aanwezigheid van het hogere.
Het zien van de volmaaktheid van een bloem op een akker-
kan gevoelens opwekken die opwegen tegen het meest-
krachtige ritueel. In de natuur leven maakt van elk moment-
een ritueel. Wicca's voelen zich op hun gemak als ze met-
dieren, planten, en bomen communiceren. Ze voelen de-
energie van stenen en zand en laten fossielen spreken over-
hun oeroude verleden. Voor sommige wicca's is het aan-
schouwen van de opkomst of ondergang van de zon of de-
maan een ritueel, want zij zijn de hemelse symbolen van-
de God en de Godin.
Omdat voor wicca het hogere verbonden is met de natuur
houden vele zich bezig met ecologie- zijnde het behoeden
van moeder aarde voor de totale verwoesting veroorzaakt
door onszelf. De Godin en de God bestaan en hebben altijd
bestaan en door hen te eren, eren en behoeden we onze
dierbare planeet. Volgens wicca bestonden de goden niet-
voordat onze spirituele voorouders hen erkenden.
De energieen achter de goden bestonden echter wel.
Vroege vereerders herkenden deze krachten als de Godin
en de God en maakten er personen van in een poging hen-
beter te begrijpen.
De oude goden stierven niet met de dood van het oude-
heidendom bij de opkomst van het christendom in-
Europa. De meeste riten verdwenen, maar deze riten-
waren niet het effectieve van het heidendom.
Wicca leeft nog steeds en de goden beantwoorden-
onze vragen en aanroepingen. Veel wicca's zien de-
Godin en de God in hun gedachten als de bekende-
goden uit de oude tradities. Diana, Pan,Isis, Hermes-
Hina, Tammuz, hecate, Ishtar,Cerredwin, Thoth Tara-
Aradia, Artemis, Pele, Apollo, Kanaloa, Bridget, Helios-
Bran, Lugh,Hera, Cybele, Inanna, Maui Ea, Athene Lono
De lijst is bijna eindeloos.
Veel van deze goden kleden met hun geschiedenis, riten-
en mythische contex het begrip godheid voor de wicca aan.
Sommigen zien deze namen het liefst geassocieerd met de-
Godin en de God omdat ze onmogelijk naamloze godheden
kunnen vereren. Anderen vinden het ontbreken van namen-
en gewoontes juist troostrijk gemis aan beperkingen.
Zoals eerder gesteld, is het wicca nieuw al heeft het zijn-
basis is erkende riruelen en mythen die diep geworteld zijn-
in de vroegste gevoelens van religie die de natuur in ons ras-
opriep. In deze rituelen maak ik gebruik van woorden als-
de God en de Godin en niet van namen zoals Diana of Pan.
Het staat iedereen die een speciale band met een bepaalde-
godheid heeft vrij om wel namen te gebruiken en de rituelen
aan te passen. Neem als je geen studie hebt gemaakt van de-
niet Westerse polytheistische religies of geen voeling hebt met-
andere goden dan waarmee je bent opgegroeid, als startpunt-
al is het maar voor nu deze stelling aan: het begrip God en de-
God. Ze hebben vele namen gekregen en zijn ook de naamlozen-
genoemd. Ze zien er precies zo uit als wij willen, want zij om-
vatten alle goden die er ooit waren. De Godin en de God zijn-
almachtig, want ze zijn de scheppers van al het zichtbare en-
onzichtbare. We kunnen contact met ze maken, want een deel-
van ons is in hen en ze bestaan in ons.
De Godin en de God zijn elkaars gelijken. Geen is hoger of-
verdient meer respect. Sommige wicca's richten hun rituelen-
op de Godin en lijken de God helemaal te vergeten. Dit is een-
reactie op vele eeuwen van verstikkende patriarchale religie-
en het verlies van erkenning van het vrouwelijke aspect van-
het hogere. Religie die helemaal gebaseerd is op vrouwelijke-
energie is echter evenzeer uit balans en even onnatuurlijk als-
een volledige mannelijke religie. Het ideaal is het volmaakte-
evenwicht tussen beide. De Godin en de God zijn elkaars-
gelijken en vullen elkaar aan.